KBS Babimost – pierwsze bractwo w Polsce z działami ręcznymi
- Odsłony: 2719
Strzelanie z Böllerów – czyli z bawarsko/tyrolskiej broni hukowej, w Polsce nazywanymi działami ręcznymi – jest starą tradycją oddawania przynajmniej jednego strzału (huku) podczas niektórych świąt oraz szczególnych wydarzeń przy użyciu specjalnych urządzeń hukowych lub moździerzy zasypywanych czarnym prochem.
Oddawanie strzałów z broni hukowej wzbogaca przede wszystkim rytuały, czyli tzw. obrzędy przejścia w życiu osobistym człowieka tak jak urodziny, śluby, zgony i pochówki, a także obrzędy przejścia związane z biegiem słońca w roku kalendarzowym. Strzelano więc w noc wigilii Bożego Narodzenia, w ten sposób witano Nowy Rok i obchodzono przejście słońca podczas przesilenia letniego i zimowego. Szczególną tradycją cieszą się strzelania wielkanocne, podczas świąt patronackich i świąt poświęcenia kościołów lub kiermaszy odpustowych. Gdy obrzędy kościelne odbywają się w plenerze, oddaje się strzały z armat ręcznych podczas nabożeństw eucharystycznych z wystawieniem Najświętszego Sakramentu, procesji rezurekcyjnych oraz procesji Bożego Ciała.
Salwy honorowe z broni hukowej oddaje się najczęściej na cześć osób z życia politycznego czy też duchownego, a także podczas festynów strzeleckich organizowanych przez bractwa kurkowe.
W historii nie poświęcano większej uwagi strzelaniu z armat ręcznych. Wydaje się jednak, że strzelano w ten sposób od wieków – przynajmniej od czasu wynalezienia prochu. Już wcześniej wytwarzano huk lub hałas w sposób mechaniczny dla wypędzania złych duchów lub dzikich zwierząt, np. wilków.
Najstarsze historyczne zapiski źródłowe wymieniają strzelanie z broni hukowej w XIV wieku. Pierwsza wzmianka o strzelaniu z Böllerów pochodzi z roku 1377.
A.W.
